Hiske Kamminga   

Als ik door de natuur wandel, de mensen om mij heen observeer, dan besef ik hoe bijzonder het leven op deze aarde is. Het is wonderlijk hoe alles ontstaat en vergaat, hoe mooi de dingen zijn of juist lelijk, of beiden tegelijkertijd. 

In de natuur vind ik veel metaforen om menselijke processen te kunnen verbeelden. Een vlinder die zich ontpopt, de seizoenen die komen en gaan en weer komen. Planten die groeien, bloemen die openbloeien.

Ik geniet van de kleuren en vormen als ik met mijn camera op pad ben. Het liefst in het bos of aan het strand of in een ander land, waar alles anders geurt en kleurt.

Met mijn fotografische kunst wil ik het mooie nog mooier maken. Net als muziek of als een gedicht kan kunst troost bieden en rust brengen. Door foto's te maken en vervolgens laag over laag foto's over elkaar heen te leggen ontstaat er een nieuwe dimensie, een nieuwe vorm, een nieuw beeld. 

Die verrassing in het maakproces is elke keer weer fijn. 

Ik werk intuïtief. Ik begin met een enkel beeld en zoek daar steeds nieuwe beelden bij in mijn tienduizenden foto's. En op een goed moment is het beeld af. Meestal is een collage opgebouwd uit 5 of soms wel 25 foto's. Van elke foto weet ik weer die is genomen en dat brengt dus ook herinneringen omhoog.

 

Als ik in opdracht werk en bijvoorbeeld een collage maak van een reis die mensen hebben gemaakt, dan voelt dat alsof ik even mee mag op die reis. Mensen zijn altijd blij met het resultaat wat in afstemming met hen ontstaat. Dit geeft mij veel voldoening.

 

Nog iets meer info..